İbadetlerim konusunda ailemle ters düşüyorum, ne yapmalıyım?

Ben öğrenciyim, aynı zamanda spor yapıyorum. Elhamdülillah beş vakit namazımı hiç kaçırmıyorum. Ancak spora başladıktan sonra, akşam namazı kısa vakitli olduğu için onu yatsı vaktinde cem ederek kılmaya başladım. Spora kendi isteğimle gitmedim; ailemin zorlamasıyla gitmek mecburiyetinde kaldım.

Namaz kıldığım için ailemle zaman zaman, “Sen hep namaz mı kılacaksın?” gibi tartışmalar yaşadık. Sanırım ibadetlerimi yoğun şekilde yapmam -teheccüd, Kur’an okuma vb.- ve onların namaz ehli olmamaları sebebiyle, namaza karşı dahi saygısız ifadeler kullanabilecek bir hâle geldiler. Ben hiçbir iş yapmayıp sadece ibadet edeceğimi söylemedim. Ancak sporun namazlarımı aksatacağından endişe ettiğim için gitmek istemediğimi söyledim. Fakat bunu açıkça, “Namazlarımı kaçırmamak için gitmek istemiyorum.” şeklinde ifade edemedim.

Şahsıma yapılan hakaretler bir yere kadar; ancak İslam’a yapılan saygısızlıkları kaldıramıyorum. Anne ve babam da olsalar bazen karşılık veriyorum. Bu durumda nasıl davranmam gerekir?

Ayrıca cem etmek de içime sinmiyor. Çünkü ortada zaruret sayılabilecek bir durum olmadığını düşünüyorum. Akşam namazını yatsı vaktinde cem ederek kılmak, namazı bir nevi kazaya bırakmak gibi olmaz mı? Ben namazlarımı tam vaktinde kılmak istiyorum. Namazlarımı aksatacak bir duruma daha fazla karşı çıkmayıp boyun eğmem sizce doğru mu oldu?

1- Anne baba veya hiç kimse, Allah'ın emrinin çiğnenme nedeni olamaz. Herkes haddini bilecek.
2- Sizin namazı cemetmek için yeterli özrünüz yoktur; namazları vaktinde kılın.
3- Anne baba ile bu hususta tartışmayın, sadece tavrınızı olabilecek en nazik bir dille ortaya koyun.
4- Çok büyük bir imtihan üzerinde bulunuyorsunuz. Nefesleriniz sizin için sevap olarak yazılıyor, sakın ayak kaymasına düşmeyin. Sabredin, kazanın. Allah işinizi kolay etsin.